logo

Open letter of thanks to my teachers in Color and Symbolism.

“Dear Marie-Jeanne and Eduard,

I was still walking around in shorts, when 45 years ago , I was drawn into your world full of color. For years I was able to watch over your shoulder the way everything took shape and grew spontaneously on your white canvas. They were countless, those unforgettable moments where you let me start up my new paintwork. Afterwards, the sharp smell of turpentine hung in my clothes for days. My cat complained. The mice ran away from the smell.

Every Saturday, around that time, I crossed the E3 motorway under construction in Waregem with my bicycle, on my way to the painters’ guild De Vierschaere where you both taught me to convert my living world and feelings into symbolism and color”.

Nobody could have imagined that, half a century later, a naked giant would appear at that crossing and would claim that particular spot. Indeed, the giant’s house has also become a spot where all kinds of visual artists get a chance to express themselves during events, and is still the place where I, your student has lived, worked, thought and created ever since.

Yes, I had to capture beauty and harmony on canvas, and I did that for a long time.
However, I note that in recent years my work has often been influenced solely by what is happening around me.

I live in a world of hard extremes today, just as if there is no longer a gray intermediate zone.

In my portraits I also see the duality that everyone carries with them: the dark, unresolved weight of grief and misfortune that is weighed against the intellectual victory over all negativity.

In my paintings I mainly look out for messages in color, saying more than a thousand words.
I hope everyone learns or remembers something from this symbolism.

While making sculptures I am strongly influenced by my feelings about what is happening around me. A collection of 13 deformed feet, casted in bronze, still make my eyebrows frown. I think I can say that there is something that really suits my feet. I invite you all to get to know my giant Polyphemus and discover what has been bothering me as an entrepreneur and artist for years.

Marie-Jeanne and Eduard, you both passed away for quite a while now. I am fully grateful for having a collection of fond memories of yours, that I now want to exhibit permanently in my art gallery and also through this website.

Eduard, with the old tubes of paint – from your teacher Leon De Smet (+1966), which I received from you just before you died – I now combine the Flemish Masters from the past with the 100 Flemish Titans of today into a unique tribute .

My wish is for you to pick out the largest available paint brush there in heaven.
Take turns in painting the ceiling blue for as many days a year, then we know that you are also thinking about us in the meantime. ”

your grateful student Hervé Missiaen,

Dankwoord aan mijn leraren in kleur en symboliek.

“Beste Marie-Jeanne en Eduard,

Ik liep nog steeds in korte broek rond, toen ik me 45 jaar geleden liet meeslepen in jullie wereld vol kleur. Jarenlang kon ik over jullie schouder meekijken hoe alles vorm kreeg en spontaan groeide op wit schildersdoek. Talloos waren ze, die onvergetelijke momenten waarop jullie me mijn nieuwe schilderwerkjes liet opstarten. Daarna hing de scherpe geur van terpentijn dagenlang in mijn kleren. Mijn kat kloeg. De muizen liepen weg van die geur.

Elke zaterdag, rond die tijd, stak ik met mijn fiets de snelweg E3 in aanbouw in Waregem over, op weg naar het schildersgilde De Vierschaere waar jullie me allebei leerden mijn leefwereld en gevoelens om te zetten in symboliek en kleur “.

Niemand kon vermoeden dat, een halve eeuw later, op die oversteekplek, een naakte reus zou verschijnen en die specifieke plek zou opeisen. Het huis van de reus is inderdaad ook de plaats geworden waar alle soorten visuele  kunstenaars de kans krijgen om zich tijdens events te uiten met hun werken. Het Huis van de reus is ook de plaats waar ik, jullie leerling sinds die tijd woon, werk, denk en creëer.

Ja, schoonheid en harmonie, dat moest ik vastleggen op doek, en dat heb ik ook een hele tijd gedaan.
Ik merk echter op dat de laatste jaren mijn werk vaak uitsluitend wordt beïnvloed door wat er om mij heen gebeurt.


Ik leef vandaag in een wereld van harde extremen,
net alsof er geen grijze tussenzone meer bestaat.

In mijn portretten zie ik ook die dualiteit terugkomen die iedereen met zich meedraagt: het donkere, onopgeloste gewicht van verdriet en ongeluk dat afgewogen wordt tegen de intellectuele overwinning op alle negativiteit.

In mijn schilderijen zoek ik vooral een symboliek in kleur weer te geven die meer zegt dan duizend woorden.
Ik hoop dat iedereen hier iets uit leert of onthoudt.

Tijdens het maken van beeldhouwwerken laat ik me sterk beïnvloeden door vooral mijn gevoelens over wat gebeurt of gebeurd is. Een collectie van 13 vervormde voeten, gegoten in brons, doen me toch mijn wenkbrauwen fronsen. Ik denk te mogen stellen dat er iets is dat mijn voeten meer dan uithangt. Ik nodig jullie allemaal uit om mijn reus  Polyphemus te leren kennen en te ontdekken wat mij al jaren als ondernemer en kunstenaar dwars zit.

Marie-Jeanne en Eduard, jullie zijn al een tijdje niet meer. Ik ben de hemel dankbaar dat ik een collectie fijne herinneringen van jullie heb, die ik in mijn kunstgallerij en ook via deze website nu permanent wil tentoonstellen.

Eduard, met de oude tubes verf- afkomstig van jouw leermeester Leon De Smet (+1966), die ik net voor je dood van je kreeg- verenig ik nu de Vlaamse Meesters uit het verleden met de 100 Vlaamse Titanen van vandaag tot een uniek eerbetoon.

Mijn wens is dat jullie daarboven de grootste schilderborstel uitzoeken die in de hemel aanwezig is.
Schilder om beurten het plafond vele dagen op een jaar blauw, dan weten wij dat jullie ook aan ons denken ondertussen.”

vanwege jullie dankbare leerling Hervé Missiaen,